Univerzitet u Beogradu

Institut za Multidisciplinarna
Istraživanja

Naslovnilistic  Insitut – prošlost i budućnost

Direktori IMSI

Institut za multidisciplinarna istraživanja (IMSI), Univerziteta u Beogradu predstavlja naučnu instituciju u kojoj se susreću i kombinuju bazična i primenjena istraživanja. Kolektiv broji 94 članoa, među kojima je oko 70 doktora nauka i dvadesetak budućih doktora nauka. Istraživači su slobodni u svojim interesovanjima, te ne čudi angažovanost u istraživanjima iz raznorodnih oblasti, od nauke o materijalima, elektrohemije, preko biofizike, neouronauka i biomedicinskog inženjerstva do konverzije energije i obnovljivih izvora energije.

IMSI neguje visoke standarde u obavljanju svojih osnovnih delatnosti i spada u red elitnih naučnih ustanova po uspešnosti u sticanju novih znanja.

   Osnivanje

Istorija instituta IMSI počinje 1970. godine, kada je pod nazivom “Centar za multidisciplinarne studije” osnovan od strane Univerziteta u Beogradu. Osnovni cilj novoosnovanog instituta bilo je podsticanje i razvoj istraživanja i postdiplomsko školovanje mladih naučnih radnika u graničnim, multidisciplinarnim oblastima nauke

Odlukom Vlade Republike Srbije od oktobra 2007. godine Centar za multidisciplinarne studije je restrukturiran i od tada je organizovan kao naučnoistraživačka ustanova čiji je osnivač Republika Srbija.

Veliku ulogu i učešće u osnivanju Centra, odnosno Instituta imali su ugledni članovi SANU kao što su profesori Radoslav Anđus, Momčilo Ristić, Aleksandar Despić, Rajko Tomović, Mirko Simić, Dušan Kanazir, Miomir Vukobratović, Miroslav Gašić, Panta Nikolić kao i prvi direktor prof. dr Zvonimir Damjanović. Oni su bili i inicijatori organizovanja savremenih postdiplomskih kurseva za školovanje mladih ljudi iz graničnih oblasti nauka kroz učešće i rad na naučno-istraživačkim projektima koji su se izvršavali preko Centra, odnosno Instituta. Tako su još sedamdesetih godina prošlog veka osnovana prva postdiplomska škola (graduate school) na teritoriji Jugoslavije, odnosno centralne i jugoistočne Evrope, gde je Centar imao ključnu organizacionu ulogu. Tokom više od 40 godina postojanja Centra, preko 750 mladih ljudi je magistriralo, i većina od njih je sad u zvanju redovnih ili vanrednih profesora, odnosno veoma uglednih naučnih radnika, što kod nas, što rasutih po celom svetu. Ovako zamišljena institucija sa fleksibilnim programima, pa čak i individualno dizajniranim, i danas predstavlja izuzetno moderan pristup vrhunskom obrazovanju naučnih kadrova.